Η πορεία της Αφροδίτης προς την αγκαλιά του Ήλιου

Photo: Sky & Telescope

Ο Aποσπερίτης κυριαρχεί στον απογευματινό ουρανό τους τελευταίους μήνες ομορφαίνοντας τα ανοιξιάτικα βράδυα με τη μοναδική του λάμψη. Η βασιλεία του όμως μεταξύ των σωμάτων του γήινου στερεώματος δε θα διαρκέσει για πολύ ακόμα, καθώς τον Μάϊο θα αρχίσει σταδιακά να πλησιάζει τον Ήλιο (όπως φαίνεται από τη Γη) και συνεπώς θα παραμένει στο νυχτερινό ουρανό όλο και μικρότερο χρονικό διάστημα μετά τη δύση του φωτοδότη του πλανητικού μας συστήματος. Όμως για τους παρατηρητές με τηλεσκόπια αυτή είναι ίσως η καλύτερη χρονική στιγμή για να απολαύσουν τα θέλγητρα της Αφροδίτης, καθώς τότε οι διαστάσεις της είναι οι μεγαλύτερες και εμφανίζεται σαν μισοφέγγαρο, ακριβώς όπως φαίνεται από τη Γη η Σελήνη, όταν είναι μερικών ημερών. Ξεκινώντας την 1^η Μαϊου η Αφροδίτη αποκτά τη μεγαλύτερη λαμπρότητά της, η οποία ξεπερνά αυτή του Σείριου κατά 20 φορές, δίνοντάς της μια εκθαμβωτική λάμψη που επισκιάζει κάθε επίδοξο μέλος του ηλιακού μας συστήματος ή του μακρινού σύμπαντος που θα ήθελε να την προκαλέσει. Είναι τέτοια η θέση του δεύτερου πλανήτη τις πρώτες μέρες του μήνα, ώστε για χώρες όπως η Ελλάδα φαίνεται περίπου 28 μοίρες πάνω από τον ορίζοντα κατά το λυκόφως και δε δύει παρά 3,5 ώρες μετά τη δύση του ήλιου γύρω στις 11:30.  Η δόξα της όμως είναι πρόσκαιρη, αφού είναι τέτοια η πορεία της προς τον Ήλιο, ώστε μέχρι το τέλος του μήνα να έχει υποχωρήσει τόσο πολύ που να απέχει σχεδόν 6 μοίρες από αυτόν και να δύει ουσιαστικά αμέσως μετά από το άστρο της ημέρας. Παρά το γεγονός ότι σταδιακά ο δίσκος της θα γίνεται όλο και λεπτότερος, η λαμπρότητά της θα είναι σχετικά μεγάλη εξαιτίας του ότι θα πλησιάζει τη Γη και κατά συνέπεια αυτός θα φαίνεται μεγαλύτερος. Έτσι στις 20 Μαϊου η λεπτή Αφροδίτη θα διαγράφει στον ουρανό 51 δεύτερα της μοίρας κάνοντας τον δίσκο της ορατό όχι μόνο σε όσους την κοιτούν με κυάλια, αλλά και σε όσους έχουν εξαιρετική όραση.  Αυτή η μεγαλειώδης πορεία της θα ολοκληρωθεί με τη διάβασή της - μερικώς ορατή από την Ελλάδα - μπροστά από το δίσκο του Ήλιου (όταν ουσιαστικά θα βρίσκεται ανάμεσα στη Γη και τον Ηλιο) που θα πραγματοποιηθεί στις 6 Ιουνίου και που θα είναι η μοναδική ευκαιρία για όσους θέλουν να παρατηρήσουν με το τηλεσκόπιό τους αυτό το μοναδικό φαινόμενο, αφού το επόμενο θα συμβεί μακρυά στο μέλλον, όταν κανένας από εμάς δε θα βρίσκεται στη ζωή για να το απολαύσει.

Ο Αποσπερίτης στις δόξες του

Σελήνη & Αφροδίτη σήμερα 25/02/12
(φώτο:Απόστολος Ευαγγελόπουλος)

Αυτές τις μέρες ένα λαμπρό άστρο κυριαρχεί στον απογευματινό δυτικό ουρανό μετά τη δύση του ήλιου. Έτσι, καθώς οι τελευταίες αχτίνες φωτός εγκαταλείπουν βιαστικά τον ουράνιο θόλο ακολουθώντας «το άστρο της ημέρας» στη μετάβασή του στο άλλο ανυπόμονο ημισφαίριο της Γης, εμφανίζεται σε όλο του το μεγαλείο ο Αποσπερίτης. 

Αυτός δεν είναι  άλλος από τον πλανήτη Αφροδίτη, τον κοντινότερο γείτονα της Γης. Και βέβαια το λαμπρό λευκό του φως που τρεμοπαίζει στο χειμωνιάτικο ουράνιο θόλο δεν περνά απαρατήρητο από τους ανθρώπους. Είναι μάλιστα 12 φορές φωτεινότερος από το λαμπρότερο άστρο του ουράνιου θόλου, δηλαδή τον Σείριο.

Σήμερα μάλιστα (25/02) τυχαίνει η Αφροδίτη να συνοδεύεται από τη Σελήνη, η οποία θα εμφανίζεται σαν μια λεπτή φέτα δίπλα της. Πέρα από το θαυμασμό που προκαλεί στους ανθρώπους η παρατήρηση αυτών των φαινομένων, είναι και μια ευκαιρία να τα φωτογραφήσουν, ώστε να έχουν και μια μόνιμη καταγραφή τους. Έτσι αν στερεώσουμε τη φωτογραφική μας μηχανή σε έναν τρίποδα και κάνουμε διάφορες εκθέσεις από 1 εως 30 δευτερόλεπτα χρησιμοποιώντας ένα φακό ζουμ για να πετύχουμε την επιθυμητή μεγέθυνση, θα μπορέσουμε να καταγράψουμε το φαινόμενο ικανοποιητικά. Τέλος, αν βρισκόμαστε στην ύπαιθρο, μπορούμε να ενσωματώσουμε στο καρέ και άλλα αντικείμενα, όπως δέντρα, λόφους, λίμνες κλπ.

Είναι γεγονός ότι ο ουράνιος θόλος προσφέρει άπειρες ευκαιρίες για παρατήρηση και φωτογράφηση στους ανήσυχους θαυμαστές των φαινομένων που αυτός φιλοξενεί.