Η γιγαντιαία μαγνητόσφαιρα του Δία

wikipedia

Μία από τις μεγαλύτερες δομές στο ηλιακό μας σύστημα είναι η μαγνητόσφαιρα του πλανήτη Δία. Αυτή δημιουργεί μια κοιλότητα μέσα στην ηλιόσφαιρα, δηλαδή στον ηλιακό άνεμο από φορτισμένα σωματίδια που εκλύονται από τον Ήλιο και λούζουν ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα. Η μαγνητόσφαιρα του Δία είναι γιγαντιαίων διαστάσεων και μάλιστα αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη δομή μέσα στο ηλιακό σύστημα, αφού εκτείνεται 7 εκατομμύρια χλμ. από το Δία προς την κατεύθυνση του Ήλιου και ως την τροχιά του Κρόνου προς την αντίθετη κατεύθυνση στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα. Μάλιστα το μέγεθός της είναι τέτοιο που ολόκληρος ο Ήλιος μαζί με το στέμμα του χωράνε άνετα σ’ αυτή. Αν μπορούσαμε να τη δούμε από τη Γη με γυμνό μάτι, τότε η μαγνητόσφαιρα του Δία θα καταλάμβανε χώρο 5 φορές μεγαλύτερο από αυτόν της πανσελήνου και ας είναι τόσο μακριά από τη Γη. Η ύπαρξή της οφείλεται στην κίνηση αγώγιμου υλικού στον εξωτερικό πυρήνα του πλανήτη, αλλά σε αντίθεση με τη Γη αυτό το υλικό δεν είναι νικέλιο και σίδηρος αλλά μεταλλικό υδρογόνο. Το μαγνητικό πεδίο του Δία έγινε αντιληπτό από παρατηρήσεις σε ραδιοκύματα στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και επιβεβαιώθηκε από το διαστημόπλοιο Πρωτοπόρος 10  το 1973. Το μαγνητικό πεδίο του Δία είναι η πηγή για το βόρειο και νότιο Σέλας που παρατηρείται στους πόλους του πλανήτη και μάλιστα είναι συνεχές σε αντίθεση με αυτό της Γης που παρατηρείται, όταν υπάρχει έξαρση της ηλιακής δραστηριότητας. Η ισχύς του αποδείχθηκε μεγαλύτερη από ό,τι περίμεναν οι επιστήμονες να μετρήσουν με τα όργανα των δύο διαστημοπλοίων Πρωτοπόρος και μάλιστα το Πρωτοπόρος 11 έχασε σχεδόν όλες τις φωτογραφίες της Ιούς εξαιτίας της παρεμβολής του πεδίου αυτού. Είναι εντυπωσιακό το ότι τέτοιες δομές υπάρχουν στο ηλιακό μας σύστημα και είχαμε άγνοια για την υπαρξή τους μέχρι πρίν λίγα χρόνια. Ποιος ξέρει τι αλλα μυστικά υπάρχουν στο βασίλειο του Ήλιου, τα οποία περιμένουν υπομονετικά για να μας εκπλήξουν τα επόμενα χρόνια της εξερεύνησης του ηλιακού συστήματος.

Περιμένοντας το υπέροχο σέλας

Φώτο: Ole C. Salomonsen, Νορβηγία

Πολλοί άνθρωποι αγνοούν ότι υπάρχει ισχυρός δεσμός μεταξύ της Γης και των άλλων σωμάτων στο ηλιακό μας σύστημα.

Το προστατευμένο περιβάλλον στο οποίο ζούμε και η καθημερινότητά μας μάς αποτρέπουν να συλλάβουμε αυτή τη διάσταση της πραγματικότητας. Για παράδειγμα, σκεφτείτε το φαινόμενο του Σέλας (Aurora).

Αυτό παρατηρείται σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη και σε χώρες, όπως η Νορβηγία και ο Καναδάς ή στην Ανταρκτική.

Το Σέλας οφείλεται σε φορτισμένα σωματίδια που εκλύονται από τον ήλιο και τα οποία αλληλεπιδρούν με το μαγνητικό πεδίο της γης για να καταλήξουν στις πολικές περιοχές,  όπου η ενέργειά τους μετατρέπεται σε πανέμορφες χρωματιστές κουρτίνες που φαίνονται να κρέμονται από τον ουρανό.

Τη Δευτέρα 23/01/12 οι επιστήμονες που παρακολουθούν τη δραστηριότητα του Ήλιου ενημέρωσαν για μεγάλη έκρηξη στην ατμόσφαιρά του και την Τρίτη 24/01/12, για του λόγου το αληθές, παρατηρήθηκε εντυπωσιακό Σέλας, όπως αποδεικνύεται και στη φωτογραφία.

Το μαγευτικό τοπίο και το πολύχρωμο Σέλας δίνουν μια ασυνήθιστη αίσθηση σαν από ένα άλλο τόπο, κάπου αλλού στο σύμπαν..